HOE HONDEN AFSCHEID NEMEN 

Afscheid nemen is niet iets waar wij mensen in het algemeen goed in zijn. Het is bijna praktisch. Het moet waardig en snel. 

En daarmee gaan we aan ons verdriet voorbij en zeker aan de hond wanneer er de hond,pup, of kat of paard bij betrokken is.

Bij afscheid denken we aan de dood, maar er is zoveel afscheid. 

Afscheid van een woonplek

Afscheid van moeder

Afscheid door moeders van haar kinderen, de pups. 

Afscheid van broertjes en zusjes

Afscheid van het nest

Allemaal hetzelfde afscheid. Het is definitief 


Overlijden: Iedere hond heeft zijn eigen proces en tempo in het afscheid nemen en loslaten. De hond die overlijdt ook. Ook de ziel van de hond die overlijdt of overleden is heeft zijn tijd nodig om afstand te doen van zijn lichaam, zijn thuis en de mensen en dieren die hij lief heeft. Dat wordt nogal eens vergeten.  

Wil het overlijden in vrede en harmonie verlopen zul je overal en met iedereen rekening moeten en willen houden. Ook de dierenarts, wanneer deze erbij betrokken is. Het is immers harten en zielenwerk en geen praktische ik doe het even zaak. Zo belangrijk om met je hart erbij te zijn om voor iedereen een vredevolle overgang te bezorgen naar een nieuw leven. Want dat is het voor iedereen, op zijn manier. 

Betrek je hond erbij.  geef hem thuis tijd om afscheid te nemen. Baar je hond of dier thuis op. Er zijn genoeg mogelijkheden. Zelf heb ik mijn hond 14 dagen op graszoden opgebaard gehad. Dat was zo mooi en dankbaar! 

Neem je hond mee naar het crematorium of begraafplaats, laat hem daar ook GOED afscheid nemen. Neem alle tijd en heb ook oog voor de behoeften van je andere hond. Laat hem daar ook snuffelen en laat hem bepalen wanneer het tijd is voor afscheid. Doe je dat niet, kan je hond ziek worden van verdriet. Misschien in het begin niet, maar dan na een paar maanden gaat hij hem missen.. en zoeken..... 


Pups bij moeder weg: (het eerste afscheid en de allergrootste  verandering  in zijn leven)

moeder en pups willen op een natuurlijke manier samenblijven. Ze zijn immers gezin en bloedverwanten. Het liefste voor altijd. Moeder zal de pup nooit verlaten in de natuur. Ze is verantwoordelijk. Hoe moeilijk is het emotioneel als de moeder gedwongen wordt om haar pups (kinderen) af te staan, omdat wij mensen het bepalen. Ik heb er nooit zo bij nagedacht vroeger, maar de moederhonden hebben mij dit ter harte gebracht. Wat een heftig bewust zijn! 

Moeder heeft hulp nodig bij het afscheid en de pups ook. Dat de pups bij de moeder wegzijn wil niet zeggen dat ze haar niet meer nodig hebben en missen! Ze missen haar altijd! En dat kan tot vervelend gedrag leiden, zoals bijten en lastig zijn. logisch wat moet je als pup? De pup begrijpt er niets  van. Waar is mamma?? De pup zoekt moeder.  mamma waar ben je, ik heb je nog nodig om mij emotioneel veilig te voelen en te ontwikkelen. Vooral de leeftijd van 8 weken is dramatisch omdat in die leeftijdsweek de pup zich het meest onveilig voelt. Een leeftijd van 8 weken leert de pup wat vluchten is en durft hij de wereld iets meer te gaan onderzoeken. Juist op dit punt heeft hij de veilige moeder en thuis nodig om zich terug te trekken en veilig te voelen als het buiten even spannend is. Wordt hij op dat moment verkocht of herplaatst/ Dan valt alle veiligheid ter plekke weg. Met alle gevolgen van dien. Beter is een pup langzaam aan zijn nieuwe thuis en mensen te laten wennen en moeder ook. Een gemiddelde leeftijd van 4 maanden is beter. Dan staan de pups meer op eigen poten en kunnen zich beter redden in  hun hondenleventje op aarde tussen mensen.

Een energetische behandeling helpt om het missen en de binding losser en minder te maken, maar mooier is als dat niet nodig is. Wat de pups en moeder goed doet, is wanneer je met de pup na zijn herplaatsing en afstand doen van moeder, binnen een paar dagen en daarna nog een keer en nog een keer als het kan, terug naar moeder gaat. 

Dan is het afscheid niet zo abrupt en pijnlijk!  Dat komt levens ten goede en ook de mensen waar de pup nu woont. 

Dan gaat het natuurlijker en kan de pup en moeder vertrouwen houden dat ze niet weg zijn bij elkaar, en ook ervaren dat ze weggaan en ook terugkomen. Hiermee bouw je aan vertrouwen en ook aan alleen kunnen zijn, straks. 


Je begrijpt dat training hierbij niet helpt. Dit maakt het erger. De pup mist moeder. Wat heeft dat met training te maken?

Weet je het niet? Laat me je /jullie helpen. Dit kan maar één keer!